راهنگ سبز شماره 3

 

هنرمند كبود راهنگي در جشنواره باتومي برگزيده شد

 

 

موفقيت تازه سينماي ايران در جشنواره فيلم‌هاي هنري؛

هنرمند كبود راهنگي در جشنواره باتومي برگزيده شد

چهارمين دوره جشنواره بين‌المللي فيلم باتومي جايزه بزرگ بخش مستند و كوتاه و بهترين بازيگر مرد خود را به نرگس آبيار و پرويز پرستويي اهدا كرد.

اين جايزه به خاطر بازي «پرويز پرستويي» در فيلم «بيست» به وي داده شد.

جشنواره فيلم باتومي كه در كشور گرجستان يكي از جمهوري‌هاي سابق كشور شوروي برپا مي‌شود اختصاص به فيلم‌هاي هنري و غير متعارف كشورهاي مختلف جهان دارد.

امسال تعداد 9 فيلم در بخش مسابقه داستاني اين جشنواره شركت داشته‌اند.

اين فيلم‌ها كه سه‌تاي آنها محصول مشترك چند كشور مختلف بود متعلق به كشورهايي همچون روسيه،‌آمريكا، تركيه،بلغارستان، لهستان و افغانستان بودند.

جشنواره باتومي كه روز 21 سپتامبر در شهر بندري باتومي گرجستان افتتاح شد، شب گذشته با معرفي برگزيدگان به كار خود پايان داد.

در بخش «فيلمسازان جديد» كه به آثار مستند و كوتاه اختصاص داشت، جايزه بزرگ جشنواره به مستند «يك روز پس از دهمين روز» ساخته «نرگس آبيار» از ايران تعلق گرفت.

«رامتين لوافي» از ايران در كنار ايراكي كويريتكاتزه از گرجستان، گالينا چرنياك از اوكراين و سرگئي لاونتينف از روسيه آثار اين بخش را داوري كرد.

همچنين در بخش فيلم‌هاي سينمايي، جايزه بهترين بازيگر مرد به «پرويز پرستويي» بازيگر فيلم «بيست» ساخته عبدالرضا كاهاني رسيد.

جايزه بزرگ جشنواره در اين بخش به فيلم «جنگ افيون» ساخته صديق برمك از افغانستان اهدا شد.

رياست هيات داوران جشنواره را جاس استلينگ فيلمساز هلندي به عهده داشت.

تازه‌ترين ساخته سينمايي او به نام «دوسكا» فيلم افتتاحيه جشنواره بود.

منيژه حكمت فيلمساز و تهيه‌كننده سينماي ايران جزو اعضاي هيئت داوران بخش مسابقه فيلم‌هاي داستاني بود.

رامتين لوافي‌پور ديگر فيلمساز ايراني از داوران بخش مسابقه‌اي فيلمسازان جوان بود.

فيلم «رنگين كمان سازان» ساخته نانا جورجانزه فيلمساز گرجستاني به عنوان فيلم اختتاميه جشنواره نمايش داده شد.

نكته جالب اينكه اين فيلم محصول مشترك سه كشور آلمان، فرانسه و هلند بود و كشور گرجستان نقشي در توليد آن نداشت.

چهارمين دوره جشنواره بين‌المللي فيلم باتومي از 21 تا 28 سپتامبر در گرجستان برپا شد.

منتقدان و رسانه‌هاي گروهي اين كشور از برپايي جشنواره استقبال خوبي كردند.

فيلم «بيست »ساخته عبدالرضا كاهاني كه سال گذشته يكي از جوايز اصلي جشنواره بين‌المللي فيلم كارلو ويواري را دريافت كرد قصه گروهي از كارگران يك تالار پذيرايي را تعريف مي‌كند كه قرار است تعطيل شود. آنها تلاش مي‌كنند مانع از تعطيلي تالار و بيكاري خود شوند.

اين فيلم سال گذشته در جشنواره فيلم فجر از جوايز بهترين بازيگران زن و مرد نقش مكمل را براي مهتاب كرامتي و عليرضا خمسه به ارمغان آورد.

 

 

بررسي تقسيم بندي گونه هاي مطبوعات ايران

از ميانه پتک و سندان تا چنبره افراط و تفريط

تاريخ مطبوعات در ايران پر از فراز و نشيب است.

 

با نگاهي گذرا به مطبوعات ايران نه تنها در سي سال گذشته بلکه در سراسر تاريخ مطبوعات ايران به اين نتيجه مي رسيم که مطبوعات ايران همواره شاهد اوج و حضيض بوده است. اين وضعيت صرف نظر از علل و عوامل به وجود آورنده اش، معرف اصلي مطبوعات اين سرزمين است. مسلماً اين وضعيت هميشه يکسان نبوده و در زمان هاي مختلف و دوره هاي گوناگون، تفاوت مي کرده است. اما شاخص کلي- با شدت و ضعف هايي - همين است. با يک نگاه اجمالي به «وقايع اتفاقيه» و «روزنامه قانون» و ساير نشريات از پيشا مشروطه گرفته تا مطبوعات پس از انقلاب مشروطه که رسماً به عنوان «رکن چهارم دموکراسي» ناميده شده بود و تا زمان حال، اين وضعيت - به نسبت هاي مختلف- به چشم مي خورد.

 

در اين برداشت کوتاه نمي خواهم مطبوعات را تحليل محتوايي کنم، ولي براي ارزيابي کلي از مطبوعات ايران مي خواهم آن را به سه نوع يا سه گونه تقسيم کنم. شايد اين نوع تقسيم بندي خيلي دقيق نباشد، ولي حداقل فهم اين موضوع را ساده تر مي کند.

 

ارزيابي من از دوره هاي مختلف مطبوعات در ايران مبتني بر اين فرض است که ما همواره در طول تاريخ دراز مطبوعات ايران داراي اين سه گونه مطبوعه بوده ايم.

 

الف- مطبوعات درباري و حکومتي

 

ب- مطبوعات خنثي و زرد

 

ج- مطبوعات آزاد و منتقد

 

در نگاه من مطبوعات درباري و حکومتي به مطبوعاتي اطلاق مي شود که همواره

 

شلوار آستين كوتاه؟

شلوار آستين كوتاه؟

این مدهای مسخره...

مدتی پیش شلواری به پای عابری دیدم...

خواستم بگم شلوار آستین کوتاه، دیدم شلوار که اینقدر کوتاه نیست...

خواستم بگم شورت آستین بلند، دیدم شورت که اینقدر بلند نیست...

مجبور شدم بگم: