فوتبال ایران هر چهار سهمیه‌ی حضور در لیگ قهرمانان آسیا در سال 2009 را بدست آورد

 

 

 

 

فوتبال ایران هر چهار سهمیه‌ی حضور در لیگ قهرمانان آسیا در سال 2009 را بدست آورد.  

امروز نشست نهایی کمیته‌ی لیگ حرفه‌یی کنفدراسیون فوتبال آسیا برای تعیین سهمیه‌ی کشورها برای حضور در لیگ جدید قهرمانان آسیا برگزار شد و طی آن ایران چهار سهمیه شرکت در این رقابت‌ها را بدست آورد.

پس از بررسی کلیه‌ی مدارک و اقدامات انجام شده از سوی کشورهای عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا 14 کشور مجوز حضور در لیگ جدید قهرمانان آسیا را بدست آوردند.

ژاپن، عربستان، کره‌جنوبی و چین به همراه ایران 5 کشوری هستند که هر چهار سهمیه حضور در این رقابت‌ها را بدست آوردند.

توضیحات منصوری درباره حمل قرآن توسط زنان دف نواز

توضیحات منصوری درباره حمل قرآن توسط زنان دف نواز

قاری سرشناس قرآن مجید، که اخیراً در مراسم جنجالی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری به قرائت قرآن پرداخته است، درباره این برنامه توضیحاتی ارائه داد.

کریم منصوری قاری مشهور قرآن کریم در تماس با مسئول صفحه قرآن روزنامه جمهوری اسلامی گفت: «من از صحنه‌ای که در همایش سازمان میراث فرهنگی و گردشگری رخ داد و عده‌ای از زنان در حال دف زدن قرآن را به من تحویل دادند تا قرائت کنم حیرت زده شدم».

وی در پاسخ به این سئوال که با این‌حال چرا از قرائت قرآن در چنین جلسه‌ای امتناع نکردید گفت: «در مقابل عمل انجام شده قرار گرفته و قدرت تصمیم‌گیری را از دست داده بودم»!

گفتنی است در همایشی که هفته گذشته به میزبانی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری برگزار شد در حضور اسفندیار رحیم‌مشایی رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، هنگام شروع مراسم و قبل از تلاوت قرآن، چند خانم با لباس محلی دف‌زنان در حالی که قرآن را در سینی گذاشته بودند، قرآن را به قاری تحویل داده و سپس قاری مراسم شروع به تلاوت قرآن کرد.

پس از پایان تلاوت قرآن، دوباره این افراد به همان صورت و در حالی که دف می‌زدند قرآن را تحویل گرفته و سن را ترک کردند.

بهرام بیضائی : اگر بازیگر بودم نقش شمر را برمی گزیدم

گفته های خواندنی در سایت های روز گذشته در خصوص بیضایی

بيضايي: اگر بازيگر بودم نقش «شمر» را بازي مي‌كردم

چون ...

شب نویس:

بهرام بيضايي با اشاره به دورشدن از فضاي تراژدي در متن‌هاي حماسي گفت: شمر در يك نمايش بسيار جذاب است و اگر روزي بازيگر مي‌شدم حتما اين نقش را بازي مي‌كردم،چون كمتر كسي است كه بخواهد اين نقش را بازي ‌كند.

دهمين نشست تخصصي انجمن بازيگران سينماي ايران با حضور «بهرام بيضايي» محقق، نويسنده و كارگردان سينما از سوي انجمن بازيگران سينماي ايران و در ادامه سلسله نشست‌هاي تخصصي اين انجمن، در محل تالار اجتماعات خانه سينما برگزار شد.

بنابراين گزارش، واصله از سایت ها و خبرگزاری های ایرانی در اين نشست كه با يك ساعت تأخير آغاز شد و اجراي آن را سيروس ابراهيم‌زاده برعهده داشت،بهزاد فراهاني ،داريوش اسدزاده ،آزيتا حاجيان ،هرمز هدايت، رويا نونهالي،بهزاد خداويسي،رضا بابك ،جمشيد جهانزاده ،مهتاج نجومي ، مهوش وقاري و.... حضور داشتند.

در ابتداي اين نشست، «بهرام بيضايي» سخنراني خود را با عنوان «بازيگر درون» ‌آغاز كرد و اظهار داشت: «بازيگر درون» يعني يك كودك از بدو تولد بازيگر باشد و اينكه هر يك از ما به صورت بالقوه يك بازيگر هستيم و بازيگر دورن‌مان بايد رشد كند.

وي ادامه داد: وظيفه بازيگر درون اين است كه بازيگر را در ايفاي نقش ياري كند تا به چشم بيايد. در نتيجه هر يك از ما از قبل نقش‌هايي را كه برايمان تعيين نشده بود، بازي مي‌كنيم و با امكانات مختلفي كه داريم مي‌توانيم تعيين كنيم كه چه نقشي را بازي كنيم و اين بازي تا زماني كه ما هستيم همانطور ادامه دارد.

وي در ادامه افزود: بعضي‌ از بازيگران ،بازيگر درون به كمك‌شان مي‌آيد و يا ممكن است در ايفاي نقش مانع‌شان باشد. در اينجا مهم نيست كه صدايمان خوب باشد يا بد؛ مهم اين است كه بدنمان از محدوديت خارج شود و كسي شويم كه در روي صحنه و با تمام پستي و بلندي‌ها،جايگاه خودمان را پيدا كنيم.

بيضايي خاطرنشان كرد: در چنين شرايطي است كه يك بازيگر مي‌تواند به كارگردانش پيشنهاد كند كه من مي توانم به اين صورت بازي كنم و شما به چه صورت مي‌خواهيد؟

كارگردان «سگ‌كشي» گفت: نبوغ بازيگري اگر پرورش داده نشود، رشد نخواهد كرد.يكي از چيزهايي نيز كه يك بازيگر بايد بياموزد،اشكال‌ مختلف بازيگري در دوره‌هاي مختلف ، معاني و چرايي آن است.

اين كارگردان سينما به بيان تعاريف مختلف از بازيگري پرداخت و افزود:معناي ديگر بازيگر مقلد است. در كشور ما متأسفانه بازيگري يك امر ناپسند است و يك بازي روشن و رسمي را ناپسند مي‌دانند. مقلد يعني كسي كه بازي مي‌كند يا چيزي را تقليد مي‌كند و يا همان تقليد‌چي گفته مي‌شود.

براساس اين گزارش، بيضايي گفت:در واقع تقليد بخش خندستاني نمايش يا بخش فكاهي يا كمدي آن است و در واقع بازيگر كسي است كه بايد ديگري باشد يا مانند فرد ديگري شود.بازيگري به صورت استعدادي مادرزاد رشد نخواهد كرد، مگر به دست خود ما.

اين كارگردان با اشاره به اينكه تاثير ذخيره‌هاي ذهني هر بازيگر در فهم او از نقش با توجه به تجربه‌هايش، افزود: بازيگري كه نقش را درك نمي‌كند، ترجيح مي‌دهد كه آن را بازي نكند و بازيگري كه بازي نمي‌داند، روي صحنه نمي‌رود.در اين صورت اين شخص اصلا بازيگر نيست و اين از كمبود دانش رنج مي‌برد.

وي در ادامه اين سخنانش افزود: اگر تجربه‌هاي ديداري و شنيداري بازيگر كافي باشد چنين چالشي برايش پيش نمي‌آيد و به نظر من بهترين راه آن راستگويي است و راستگويي همه را نجات مي دهد. در اينجاست كه بازيگر درون به كمك مي‌آيد و راه حل درست را پيشنهاد مي‌كند.

بيضايي افزود: ممكن است گاهي اوقات در موقعيتي قرار بگيريم كه فكر كنيم ديگر پايان راه است. هيچ وقت براي يك كارگردان، بازيگر، موسيقي‌دان و يا نقاش پاياني وجود ندارد بلكه تكرار كردن خود ،يعني مرگ هنرمند. اگر براي چنين حرفه‌هايي حد و مرز بگذاريم در واقع مرگ حرفه‌ها مي‌شود و ما بايد با اين حرفه‌ها پيش برويم.

وي با اشاره به مسئله آزادي در نقش گفت: با تقليد ممكن است چيزهاي ديگر آغاز شود از جمله درگيري شخص با خودي كه دوست دارد آزاد باشد، اما قرار نيست كه ما در نقش آزاد باشيم. وقتي مي‌خواهيم نقشي را بازي كنيم خودمان را از طريق آن نقش ارائه مي‌دهيم. مثلا شمر در تعزيه خودش نيست، بلكه يك شمر است. يا چون در تعزيه‌خواني اين نمايش مخصوص دوران قاجاريه است و بيانگر زندگي اشراف و پادشاهان است و براي تخريب آنهاست اگر در تعزيه اتفاق مي افتاد با يك شكست مواجه مي‌شد.

وي تصريح كرد:بنابراين ناچاريم آنقدر خودمان را گسترش دهيم كه براي هر متن و اجرايي آمادگي داشته باشيم. در عرصه جديد تأتر و سينما بايد آنقدر مهارت داشته باشيم كه در نقشي بازي كنيم تا درجه يك باشد.

بيضايي با اشاره به دخالت بازيگر درون هنگام اجراي نقش افزود: اين بازيگر درون هنگام بازي ممكن است مزاحممان شود كه به دو صورت است يكي اينكه از خود سوال كنيم آيا در اين لحظه مي‌توانم خوب عرضه شوم؟ و ديگري اينكه شخص را در برابر ديگران توجيه مي كند و همه اين عوامل مي‌تواند مزاحم بازي شود. سعي كنيد كه اين بازيگر درون را دور كنيد و تمركز كامل كسب كنيد كه بتوانيد كار خوب ارائه دهيد.

وي ادامه داد: متأسفانه بازيگراني هستند كه فكر مي‌كنند موفقيتشان در گرو موفقيت مجموعه است، در نتيجه موفقيت آن بازيگر به چشم نمي‌آيد. در اينجا توصيه مي‌كنم اگر بازيگري هستيد كه به اين حرفه علاقه داريد بايد متن را خوب خوانده باشيد و فهميده باشيد و آن متن را از آن خود كنيد. آن متن را تحليل كنيد و راه‌حل‌هاي آن را به كمك كارگردان پيدا كنيد و سعي كنيد جمله‌ها را در دهن خود مزه مزه كنيد.

بيضايي با اشاره به نظمي كه در فرهنگ بازيگري غرب وجود دارد،افزود: من واقعا به چنين فرهنگي حسادت مي‌كنم. ما متأسفانه به يك غروري متكي هستيم كه اين غرور باعث مي‌شود كه نظم را روي صحنه نپذيرفتيم و در نتيجه يك فيلم خوب و مناسب اتفاق نمي‌افتد.

وي ادامه داد: وظيفه ما اين است كه چيزهايي كه در تأتر ديده مي‌شود همانطور نمايش دهيم كه ديده ‌مي‌شود. روي صحنه تأتر ما مي‌توانيم آرزوي نزديك شدن به حقيقت را داشته باشيم در حالي كه مي‌دانيم متأسفانه واقعيت ديدني نيست. در واقع صحنه تأتر به ما ياد داد كه دسترسي به واقعيت امكان‌پذير نيست. آرزوي نزديك شدن به واقعيت را زماني مي‌توانيم داشته باشيم كه به آن نزديك شويم.

وي در ادامه افزود: اينكه من خودم هستم جوابگوي سينما نيست و نبوغ قابل ديدن است. در واقع اين فكر است كه بايد ديده شود و به چشم بيايد و يك فرد هر كسي هم كه باشد در استخدام اين فكر است. دوربين، كارگردان و... همه در استخدام اين فكر هستند كه بايد به نمايش دربيايد.

بيضايي با اشاره به اهميت حس در بازيگري، گفت: امروزه ما فكر مي‌كنيم كه بازي احساسي انجام مي‌دهيم و آن را به نمايش مي‌گذاريم. در اين موضوع ديگر بازي نيست. بعضي‌وقت‌ها لازم است كه بازي «شدت» انجام شود و به بازي گرم احتياج مي‌شود. گاهي اوقات هم بازي بي‌حالي را نمايش مي‌دهيم كه البته اين بي حالي هم خودش يك كار است و ضد واقعيت است.

اين كارگردان در پاسخ به اين سوال كه آموزش در بازيگري چه تاثيري دارد، افزود: دوره‌هاي آموزشي بازيگري مي‌تواند به شخص كمك كند تا زودتر طبقه‌بندي شود و موضوعات و اهداف بازيگري را بسازد ولي نمي‌تواند از صفر و هيچ ،چيزي بسازد. دوره‌هاي آموزشي اگر درست باشد مي‌توانند روش‌مند باشند.

بيضايي با اشاره به حدود و اندازه دانستن و درك خوب ،گفت: دانستن حدود ندارد و مي‌تواند تا بي‌نهايت جا داشته باشد. هرچقدر ديد و بينش و دانش‌مان بيشتر باشد براي شناخت بازيگري اشراف بيشتري نيز خواهيم داشت.

وي درباره اينكه بازيگري كاري عقلاني است يا حسي،گفت: اين دو مقوله قابل جداشدني نيستند. عقل بين كساني كه بازيگري يا اجرا مي‌كنند ،حاضر است. چيزهايي كه ما در سينما به كار مي‌بريم اغلب واقعي نيستند. در اين فضا مي‌خواهيم به واقعيت نزديك شويم. عقل و احساس در كارگردان، بازيگر و نويسنده در كنار هم هستند. البته در اينجا به غير از عقل و احساس مقوله ديگري به نام «فن» هم وجود دارد.

كارگردان «وقتي همه خوابيم» با اشاره به ابعاد مختلف نقش‌هاي مثبت و منفي،افزود: در متن‌هاي حماسي و تراژدي، نقش مثبت و منفي وجود داشته‌اند اما امروز كاربردي ندارند. امروز از فضايي كه تراژدي نوشته شده، دور شده‌ايم و به عصر فناوري و عقل قدم گذاشته‌ايم. مثلا شمر در يك نمايش بسيار جذاب است و اگر روزي بازيگر مي‌شدم حتما اين نقش را بازي مي‌كردم،چون كمتر كسي است كه اين نقش را بازي مي‌كند.

منبع : خبرگزاری فارس * سایت سینما ملی ایران

مجموعه دروغ ها با حضور رهاورد فراهانی

فیلم متفاوتی از رهاورد که همان گلشیفته فراهانی است در مراسم افتتاحیه اکران مجموعه دروغ ها

 

به گزارش "دیارنیوز" گلشیفته فراهانی یکشنبه شب در مراسم فرش قرمز افتتاحیه آغاز اکران فیلم «مجموعه دروغ ها» در لینکلن نیویورک حاضر شد. این بازیگر ایرانی با ظاهری متفاوت در این مراسم حضور یافت و از این رو مورد توجه خبرنگاران و عکاسان قرار گرفت و عکس های مختلفی از او را منتشر شده است.

از نکات قابل ذکر در مورد وی این بود که این بازیگر ایرانی در چند هفته اخیر بحث و سوژه روز روزنامه ها و خبرگزاری هایی بود که مدام در مورد حضور وی در رسانه های خارجی مطالبی را تهیه کردند.

 کاربران اینترنتی می توانند با مراجعه به سایت http://www.youtube.com و جستجوی نام گلشیفته فراهانی فیلم این بازیگر را ببینند.

 

زمان تحویل سال معلوم شد

تقویم رسمی کشور برای سال 1387 از سوی رئیس جمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی ابلاغ شد .

براساس تقویم استخراجی لحظه تحویل سال 1387 ساعت 9 و 18 دقیقه و 19 ثانیه روز پنج شنبه 1 فروردین 1387 هجری شمسی مطابق 12 ربیع‌الاول 1429 هجری قمری و 20 مارس 2008 میلادی می‌باشد .

همچنین در سال 1387 یک خورشید گرفتگی در تاریخ 11 مرداد و دو ماه گرفتگی در تاریخ های 26 و 27 مرداد ماه در کشور قابل مشاهده خواهد بود .

خبرهایی از رئیس جمهور

 روزی که احدی نژاد پشت سر هاشمی نماز خواند

تجمع دانشجویان معترض در دانشگاه تهران